این روزها در برخی سایت ها تحلیل هایی می خوانم با این مضمون که چرا معترضان به انتخابات دوره قبل، امسال هم در صف رای دادن ایستادند و اگر معتقد به تقلب در سال 88 هستند، چرا باز هم در انتخابات شرکت می کنند و اگر هم شرکت نکرده اند، چرا الان خوشحالند که روحانی رای آورده است؟!

دلیلش ساده است: این که من نوعی در سال 88 ادعا کردم رأیم خوانده نشده است، دلیل نمی شود امسال در انتخابات شرکت نکنم. چون ما آن سال آن همه کشته دادیم تا امسال مجبور بشوند به رأیمان احترام بگذارند. نظام دیگر مایل نیست چنان هزینه ای بدهد و دلیلی ندارد اگر آن سال تقلبی صورت داده باشد، بعد از آن همه اتفاق، امسال بنا بر مصلحت، رویه اش را تغییر نداده باشد. قرار نیست هرجا تقلبی رخ داد، همواره تقلب شود!
به خصوص که چهار سال پیش، قدرت به دست رییس جمهور و اطرافیانش بود و این، احتمال تقلب یا جهت دهی به انتخابات را بالاتر می برد، اما امسال انتخاب هر یک از کاندیداهای تایید صلاحیت شده توسط شورای نگهبان، علی السویه بود، که اگر نبود اصولا صلاحیتشان تایید نمی شد!

از طرف دیگر، من نوعی که امسال رای نداده ام نیز حق دارم خوشحال باشم، چون می بینم با وجود قهر ما، باز هم کاندیدای مورد نظر مردم رای آورده است. این نشان می دهد که اتفاقا خیلی از آرای روحانی را کسانی داده اند که در دوره های قبل، طرفدار احمدی نژاد بوده اند و همین که نظر آنها عوض شده باشد، جای خوشحالی دارد، ضمن آن که به خوبی حس می شود این بار نظر مردم محترم شمرده شده است و نظام، به خاطر منافع خودش هم که شده، سعی کرده از تجربه چهار سال پیش درس بگیرد.

اینجاست که حس می کنیم رای نداها و سهراب ها را پس گرفته ایم؛ اگرچه خودمان را گول نمی زنیم. شادیمان عمیق نیست، اعتمادمان جلب نشده است و هنوز منتظریم تا ببینیم در آینده چه پیش می آید.

از صفحه فیس بوک آنی دالتون نویسنده وبلاگ یادداشتهای دختر ترشیده ( ارمغان زمان فشمی)

پ ن 1 : در مورد متن نظری ندارم چون موافقم با حرفای آنی دالتون
پ ن 2 : صعود تیم ملی رو تبریک میگم ، و از خوشحالی مردم کشورم خیلی خیلی خوشحال شدم
پ ن 3 : خدایا این شادی های دسته جمعی رو از ما نگیر
پ ن 4 : حذف شد !!!
پ ن 5 : آنه عزیز ، خوشحالم از اینکه روزهای قشنگی پیش رو داری ، دفاع از پایان نامه که برای تو آب خوردنه خواهر :)